Ferman

Ben ağzından şelale dökülen bir padişahtımKendi elimle fermanını yazdığım bestekarınMihriban nağmeleriyle yaşardım

Duran ve kımıldanan her şeye soluğum yeterkenNe oldu da içimdeki geceye hükmedemedimSisli bir kement gözüne efendim dedim

O gitti...Kemendi yeni bir nağmeye çevirdiÜstelik her gece geldi ruhu önümde eğildi

Söyleyin bana benim kehribar saçlarımDöşeğimde çarşaflara bürünmüş bir göç gibi yatarkenÖtelerden yükselen bu dilsuz sesler kimin

Ben ağzından şelale dökülen bir padişahtımGeçerken önlerinden kahkaha arabasıylaAlkışlardı beni her cuma o güzel halkım...