Kış Şiiri

Kapı açıldı, buharla doldu mutfak,Soğuk, yuvarlana yuvarlana daldı içeri.Her şey eskisi gibi oluverdi bir andaÇocuk yıllarındaki o akşamlar gibi

Hava kupkuru ve tertemizVe dışarda, beş adım ötedeSüklüm püklüm duruyor kışYüzü tutmuyor içeri girmeye

Kış. Ve işte her şey ilk kez başlıyor sanki.Ağarmış uzaklıklarına doğru kasımınUzaklaşıyor aksöğütlerDeğneksiz ve rehbersiz körler gibi....

Nehir buz tutmuş, donmuş sepetçi söğütü.Ve konsol üstünde bir ayna gibiBir buz tabakasına, enlemesineYerleşmiş kara gök kubbesi.

Ve karşısında onun, yol kavşağında,-yarı yarıya kara gömülmüş kavşakta-Seyrediyor bu aynada kendiniKayın ağacı, saçında bir yıldızla.

Ve gizlice sezmektedir ki oKış, harikalarla doldurmuştur her yeri;Kır evini, uzakta görülen,Ve kendi tepelerini...