Nekahet

Akıl dişim çıktı.Şimdi kendimden çok rüyalarıma güveniyorum.Tepsilerde sunduğum ruhum, birsundurmanın altında istirahatte.

Yağmurlar, sivri pabuçlar, kötü mektuplardiye sayıklarken kimileyinKamışlar dalgalandı mı toparlanıyorum.Baskınlarda kedisiyim kendimin.

Fukara bir çocukluk anısından daha şiddetleyüreğe ne nüfuz edebilir?İlk teslim alınan piyonlar, kulaklarımKesip atsam yeridir.

Bir zehir kasesine iki biçimsiz kaşık yapsam.Yine de nekahet için fenasayılmaz seyrim.O yavru baykuş hep omuzumda; alıştı bana.

Göz göze gelmemizle başlıyor ötmeye:Büyüsene. Büyüsene. Büyüsene.Sonunda kafasını dank diye yere vurucam.Benim annem orada, sen derdine yan.