Kaçtığım İyi Aile Evleridir

Kahve fincanındaki okyanuslarda yitik gemiyimSancak direğimde ölü bir kedinin sırıtkan gözleriAhçıbaşı, tayfa, kaptan; korkarım tek yolcu benimSeyir defterimde uğramam gereken limanlar- Hoşçakal artık gitmeliyim

Beynimde çamaşır iplerinin mandallaşmış ağırlığıKaçtığım iyi aile evleridirBeyaz masa örtülerinde gülüyor lekelerBilmemkaçıncı çorbanın boğan sıcaklığı- Elinize sağlık, çok lezzetli

Kezzap yeşili tanımadık gözlerTrenle kaçıyorum hiç gitmediğim Hong Kong'tanYürüyen camda gördüğüm, bir gece ansızın duyduğumAllı morlu bir hasret türküsü gibi uzuyor eller- Acısından koyma mideme dokunuyor

Öldürülen birmilyonsekizinci kızılderili gibi ağlama kapımda

Paspasın altında anahtarı elleriminSana yazmıyorum sana yazdığım mektubuSatırlar acıyı dokuyor kağıdın beyazına- Gözlüğümü versene iyi göremiyorum

Telefon sarısını yürütmüşler cebimdenYarım kaldı mutluluk tablosuBiliyorum sabah sabah boyamak zor deniziÜç dörtlük sırıtıyor, dişlerinde gözleri- Çok sıcak burası, gölgeye geçelim

Karasularımda ak bir balinaİpe dizmeliyim tüm mavileriDarağacına çekip boğuyorum güneşiKanayan ellerim, üşüyen benim- Kar yağsın avuçlarım ağlıyor.