Yorgunluk

Usluluk, usluluk, usluluk, ah, ne güzeldir!Bırak biraz dinlensin bu alevli arzular.En doyumsuz anında bile sevdanın, ey yarKadın bizi ablaca terkedebilmelidir.

Öpsün yorgun tenimi uykulu okşayışlar,Sıcak soluğun, salınan bakışın bence birGit, uzun bir öpücüğün tadında değildirInatçı titreyişler, çılgın kucaklayışlar!

Ama sen haylaz çocuğum, diyorsun ki bana:'Yüreğinde tutkunun boruları çalmada! 'Aldırma sen borular bildiği gibi çalsın!

Alnını alnıma koy, ellerini elimeYarın bozsan bile gel andiçelim seninle,Ve ağlayalım sabaha dek, ey küçük çapkın!