Paul Verlaine

Duygusal Söyleşi

Buz tutmuş o ıssız eski park içindenİki hayaletti demin kayıp geçen.

Gözleri sönmüş, gevşemiş dudakları,Güç duyulur neler fısıldaştıkları.

Buz tutmuş o ıssız eski park içindeGeçmiş günlerden söz etti iki gölge.

- Eski coşkumuzu anımsıyor musun?- Ne diye anımsayayım istiyorsun?

- Yüreğini yine titretir mi adım,Yine girer miyim düşüne? - Yok canım!

- Ah o dudaklarımızın birleştiğiAnlatılmaz mutluluk günleri! - Belki.

- Gök masmaviydi, umut koskocaman.- Umut kaçtı kara göğe darma duman.

Böyle geçtiler yoz yulaflar içinden;Yalnız geceydi sözlerini işiten.

ÇEVİRİ: HÜSEYİN DEMİRHAN

Temalar