Dost Orman

Temiz şeyler düşündük, tertemiz;Uzun yollar boyunca, beraber;Eli elimde, yan yana, sessiz;Çevremizde karanlık çiçekler.

Yapayalnız, kırda, yeşil gecede;Yürüyorduk, nişanlılar gibi;Gökte ay, masaldaki bir meyve;Bölüştük o sihirli meyveyi.

Ve öldük yosunlar üzerinde,Uzakta, yalnız, o mırıltılı,O dost ormanın gölgelerinde.

Sonra gökte, nurlarla sarılı,Buldum seni, yaş dolu gözlerim,Sevgili sükut yoldaşım benim...

Çeviri: Orhan Veli