Paul Eluard

Yaşaya Yaşaya

İçine yeşil güneş atılmış uzak bir ırmaktaOturdum bir dalgaya hiç sıkılmadanGeceyi yıldızları kutluyordu ağaçlar

Belgin gördüm çırılçıplak gecedeÇırılçıplak gecede ne kadındıYüzün gösterdi bana çırılçıplak göründüYoksulluğun amansız kurallarındanGeçkin güzelliği daha sıkıydı

Çocukça giyimi kuşamıyla doğaÖlmez gereçlerini kullanıyor ona karşıDenizden mermerden tuzdanKarşısında donuklaşıyordu köreliyorduGöğün elmas’ı

Güzellik olup daKumdan köpükten alacakaranlıktanAma bir güzellik kiEtten dilden yanaktanMevsimlerin firesi tomurcuk bir güzellik

Yitiyordu bu güzellik şöyle böyle karşılaşmalardaAyrıktan daha kötü birliktekileriAyırdım sevişenleriYalnızlığın türküsünü tutturdum onları kurtarmak içinDilim dilim böldüm dudaklarını

İç-erinciyle söylenmiş bir yalanın kuruttum çiçekleO taptaze yeşil gübreyi deİyi uyunmamış gecelerin sabahlarınıKurutmağa vakit buldumGüldürdüm de ama en acılı oyuncuları

...........Alay malay yok ortadaAçıkta her şey yanılmağa gelmezHiç hesapta yoktu ama öğleyinGeceleyin iliklerime işledi soğukKoyulmuştum ya hani o ırmağın akışına

Yaşıyorum yeryüzü ürünleriyleBana düşen payı alıyorum herbirindenDoğmak varolmak yolumu gösteren ışıkGüneyin kuzeyin kişileriBir çizgiye getirir çıplaklık hepinizi

Sarmaş dolaş olmuşuz biz bizeBir kadından doğmuşuz besbelliBu işte çocukluğumuzda biten ot