Acının Başkenti

Gözlerinin eğrisi dolanıyor yüreğimi,Bir raks, bir dinginlik çemberi,Zamanın aylası, gece beşiği ve güvenli,Ve eğer hiçbir şey kalmadıysa aklımda yaşadığımdanGözlerinin her zaman görmediğindendir beni.

Yaprakları günün ve pembe şarabın köpüğü,Rüzgarın sazları, kokulu gülücüklerIşık dünyasını saran kanatlar,Gökyüzü ve deniz yüklü gemiler,Gürültü avcıları ve renk kaynakları.

Tanların kuluçka yatağından doğan kokularYıldızların samanı üzerinde yatanSaflığa bağımlı gün gibi tıpkıDünyada bağımlıdır senin tertemiz gözlerineVe akar bütün kanım bakışlarında senin.