Paul Celan

Corona

güz kendi yaprağını yiyor elimden: biz iki dostuz.zamanı ceviz kabuklarından ayıklayıp yürümeyi öğretiyoruz ona:zamansa dönüyor kabuğuna.

aynada pazar,düşte uyunan uyku,ağızsa gerçeği söylemede.

gözüm bir sevgilinin cinselliğine teşne:öyle bakışıyoruz,karanlık sözler ediyoruz birbirimize,haşhaş ve bellek gibi seviyoruz birbirimizi,uyuyoruz şarap gibi midye kabuğunda,bir deniz gibi ayın kanlı ışığında.

penceredeyiz sarmaş dolaş,kendimizi seyrediyoruz sokaktan:vakt erişti, herkesler bilsin bunu!artık çiçek açma zamanıdır taşın,yüreğinse tedirginlik zamanı.zamanıdır, zamanı gelmenin.

artık zamanıdır.

Çeviri: Sevil Eryaşar

Temalar