Pablo Neruda

Seviyorum Suskunluğunu

Seviyorum suskunluğunu, sanki senyokmuşçasına buradaduyarsın beni uzaktan, dokunmaz sana sesim.Uçup gitmiş gibi gözlerinve ağzın bir öpüşle mühürlenmiş.

Seviyorum suskunluğunu, çok uzaktagörünüyorsunSanki yas tutuyorsun, kumrular gibi cilveleşenkelebek benzeri.Uzaklardan duyuyorsun beni, ulaşmıyor sana sesim.Bırak da varayım dinginliğine sessizliğinde.Ve konuşayım sessizliğinlebir lamba gibi parlak, bir yüzük gibi yalın.Gece gibisin, suskunluğun ve takım yıldızlarınlaYıldızlarınki gibidir sessizliğin, öyle uzak, önyargısız.

Seviyorum suskunluğunu, sanki sen yokmuşçasına buradauzakta ve hüzün dolu, sanki ölmüşsün gibi.İşte o zaman bir sözcük yeterUçarım, uçarım sevinciyle yaşadığının.

Çeviri: Ergin Koparan

Temalar