Pablo Neruda

Nitrat Adamları

Güherçile ülkesindeyim bilinmez kahramanlarlaGezegenin sert kabuğunda,İnce ve bereketli karı,Küreyen ve kazanlarla:Onların toprak ellerini övünçle sıktımBana:“Bak, dediler kardeş, Humberston’da, Mapoşo’da,Rikaventura’da ve Paloma’daVe Pan dö Azukar’da, Piojilo’daNasıl yaşıyoruz bak! ”Bana günlük yiyeceklerini,Toprak damlarını,Güneşi, tozu, sinekleriVe büyük yalnızlığı gösterdiler.Ellerinin ayaları,Kürek saplarıyla parçalanmışKirizmacıları gördüm ormandaMadenin dibinden,Cehennemden gelen bir ses duydumÜzerimde:Tozla, terle, kanla yoğrulmuşBir yaratıktı buVe bana diyordu ki bu yüz:“Gittiğin her yerdeBu işkencelerden söz etBu cehennemde yaşayanKardeşindenÖteki kardeşine iletÖylece! ”