Luis Cortes (De Tocopılla)

Yoldaşım, benim adım Cortes!Tocopılla bastırması sırasında beni tutsak ettilerPisagua’ya attılar beniBiliyorsunuz kardaş ne demektir buBir çoğu hastalandı, bir kısmı çıldırdıBurası Gonzales Videla toplama kamplarındandaha berbat bir yerBir sabah Angel Veas’ın kalpten öldüğünü gördümTel örgülerle çevrili katil kumlar üstündeOnu can verirken kıvranıyor görmekMüthiş bir şeydi,Harika yaşamından sonra.Ben de kalbimden hasta olduğumu hissedinceGarutaya’ya aktarma ettiler beniBu yeri bilmiyorsunuz kardaşBurası Bolivya sınırı yakınındaBeş bin metrede bir yerdir yücedenİçilen su acıdırDeniz suyundan daha acıdırVe yaprak bitiyle doludur.Hava çok da soğukGök sanki üsttenÜstümüze düşecek gibiJandarmalar acıdılarÖlüm buyruğuna karşı geldilerBir sedyeye bile koymadanBir katıra sardılar, yirmi altı saatDağlardan aşağıya doğru inmeye başladımVücudum dayanmaz oldu daha, yoldaşlarYolsuz sıradağlar arasında.Hasta kalbimle,İşte önünüzdeyim ben, bakınızSızı, yara bere içindeki banaBilmem daha ne kadar yaşayacağımBunlar sizin içinizi sızlatıyorBir şey sormayacağım dahaKötü lanetliyi halka anlatın sizlerAcılarımıza,Sırtlanca gülerek başa geçenleri.Ölümümün hiç önemi yokVe çektiklerimizinMücadele uzun sürecekVe bunların bilinmesi gerekArkadaş unutmaBilinmesi gerek bunların.