Pablo Neruda

Dönüş Sevinci

(1939)Vatanım, benim vatanım,Sana yönelttim,Akar kanımı.Ben, gözü yaşlı bebek,Anasına dil döken:Yalvarırım dur,Koru,Bu kör gitarayı,Bu yitik alnı.Sana yeryüzünde,Oğullar bulmak için,Çıktım;Ve başuçlarındaBekleyeyim diye:Ak pak adın uğruna,Yer düşenlerin.Körpe ağacından,Bir ev kurmak için,Çıktım;Ve yaralı yiğitlere,Yıldızını götüreyim diye.

Sende uyumak istiyorum,Bu gün de.Geceni ver bana,Bin telli geceni;Yıldızlı ölçünü,Gemiden geceni.

Gölge değiştirmek istiyorum,Yurdum,Gül değiştirmek istiyorum.Kolumu,İnce beline dolamak istiyorum.Ayağının ucuna,Çökmek istiyorum;Denizin kireçlediği,Ayağımın.Buğdayın.Bir nitrat çiçeği seçeceğim,İnce;Buz gibi bir çandan,Bir mekik ipliği eğireceğim;O ıssız dillere destan köpüğünü,Seyrederken senin:Güzelliğin için,Sahillik bir kol öreceğim.

Vatanım:Gümbür gümbür sular,Eriyen karla;Çepeçevre vatanım.Kükürtle haşır-neşir olur,Kartal sende.Mavi yakutlu,Kakımlı Antartik elinde:Şıkır şıkır insanBir ışık damlasıdır,Parlar;Düşman göğü aydınlatan.Aman ha, ışığına vatan,Karanlık, korkun. rüzgardanKoru,Sürt ümit başağını.Bu korlu ışığın tümü,Düştü senin,Irak topraklarına.Bu alınyazısını, insanların,Sırf bir sırlı çiçektir,Savundurur sana,Uyuyan Amerika'nın enginliğinde.

Temalar