Can Vermeler

Can çekişmeler başladı Kajamarka’da,Ulu ağaç mavi pistil Athaualpa,Dinledi rüzgarı:Bir çelik sesiydi uğuldayanKaranlığın ışıltısıydı bu-Güçlü ve oynak-.Bir atlı topluluğuyduÇayır çimen arasında kıpırdayan!Başbuğlar geldilerBeyzadelerle çevrilmiş İnkaKurtuldu şarkıdan ve danstanBir başka gezegenden gelmeTerli ve sakallı ziyaretçilerSaygı duruşunda bulunuyorlardıHayın yürekli, kokmuş çakalValverd bir armağan sürdüBir sepetçik, bir meyve belkiAtların geldikleri diyardanAthaualpa aldı bu nesneyiBilmiyordu neyin nesiydi buNe çınlar ne parıldar!Gülerek bıraktı yere,Katil haçlı çakalGürleyiverdi:“Vurun, öldürün;Bağışlarım sizi cümle günahınızdan.”Bir gökgürültüsü koştuHaramilere.Bu anda beyzadelerÇevirdiler can çekişen İnka’yı.Kanımız doldu beşiğine,On bin Perulu düştü yereHaçların kılıçların altınaPizarro Estramadur’lu zalim cellatBağladı o canım kollarını İnka’nınGece kara bir kor gibi indiPeru’nun üstüne!