Asma Çubuğu Ve Rüzgar

Bir şarkıcıyım ben,Avrupa’nın bağlarında dolaştım;Gezindim rüzgarlar altında.Asya’nın rüzgarı altında.Yaşamlar içinde en iyisiYaşam bile,Dünyanın tadı;Ak pak barış bile;AvareydiDevşirdimEvet devşirdim.

Başka topraklarınEn iyisiYüceltti şarkısını dudağımda;Bağların ortasındaBarışın ve rüzgarın özgürlüğü!

İnsanlar nefret ediyor gibiydilerBirbirleriyle.Yine de aynı geceBirbirlerinin üzerleriniÖrtüyorlardı.Bizi uyandıranTek ışıkDünyanın ışığıydı bu!Evlerine girdim,Yemek yiyorlardı masalarında;Fabrikadan çıkmıştılar,Gülüşüp ya da ağlaşıyorlardı.Ve deHepsi birbirine benziyordu.Ve hepsi deGözlerini ışığa çeviriyorlardıYollarını arıyordu hepsi de.

Hepsinin bir ağzı vardıTürkü çağırıyorlardı,Türkü çağırıyorlardıİlkbahara dönük!

Hepsi.

İşte rüzgardaBağ çubuklarının arasındaEn iyi insanları devşirdimŞimdiyse dinlemeniz gerek beni