Almeria

Döğülmüş, zehir zift bir tabak,Al papaz bu senin.Bir tabak:Demir kırıntıları,Küller ve gözyaşlarıyla;Bir tabak:Devrik duvarlar,Hıçkırıklar taşan;Al papaz bu senin,Almeria’nın kanından.Bir tabak:Püskürme ateş,Korkular, yıkıntılar,Deli sularla;Bir tabak:Kırık ışıklardan,Ezik başlardan;Bir tabak, bir kara tabak,Al bankacı bu senin,Almeria’nın kanından.Her sabah,Her karamsar sabahında.Ömrünüzün;Masanızda göreceksiniz,Onu:Dumanı üstünde ve korlu.Bir yana itivereceksiniz,Nazik ellerinizle:Yüzünü görmemek için,Bir daha sindirmemek için.Ekmek ve üzümler arasında,Bir yana koyacaksınız onu;Ve bu,Ses seda vermez tabak:Her sabah, her sabah,Yerinde olacak.Al albay, al albay karısı,Bu size:Bir mahfel şenliğinde,Her bayramda;Ve seher şarabının,Alacakaranlığında:Antlar içilir,Nişanlar takılırken;Ve sizler,Onu göresiniz diye sizler,Buz kesilmiş, tirtir halinizle,Bu dünyada.Evet bir tabak:Şuranın buranın zenginleri,Topunuza.Size, sizlereBakanlar, büyükelçiler,Canavar sofra dostları;Sizlere, konforlu çayların,Yüce mevkilerin kadınları;Bir tabak:Kemirilmiş, pis ve kirli,Zavallı bir kandan;Durur, önünüzde durur,Her kuşluk, her hafta, ölüp ölesiyeAlmeria’nın kanından.