Özlem Tezcan Dertsiz

29

ah dedim, çünkü geçti aşkın alfabesindebeyazlarımı giyip bir ömrü eskitmeyecin kaçmamışken daha sihirli lâmbalardançocuktum suluboya bir masalın başkentindedokuz düş kurdum sonra, birinde kuyuelbet ona düştüm, tanıştım endişeyleflüt çalan şehirde buldum yolumugüz öptü yüzümü, kuşandım yağmurluğumuğ vitamini çaldım şiirin kilerindenhüznümü süzdüm suskun, oyasız bir tülbenttenışığa çıkardım ayıplarımı, serip kuruttumİstanbul'a sevdalandım, unutuldum, unuttumjilet gibi kesen zamanı düştüğüm aşk mı?kalbimi açtım sana ötesi var mı? -lâle devri kısaymış büyümenin-maskeleri gördükçe şehirlerin yüzündeneydim bu baloda ben, çıplak kral mı? on dokuzum arsızdı ayna tuttu içimeözüm yüzüme değdi, dil isyanda kemiğineperdeyi çabuk çektin, kapıları kapattınrolümü sevemedim, uymadım repliğinesana benzemedim diye bütün bunlarşarkını başka renk söyledim diyetrenlerini kaybetmiş istasyonum şimdiuzaklaştım ufkumdan, şaşırdım saatimiüzgünüm, filmi başa saramamve diye takamam seni kolumayirmi dokuz yaşımdı, ben onu yazacaktımzehir zıkkım sözlerin düşmeseydi mektuptan

Temalar