29

ah dedim, çünkü geçti aşkın alfabesindebeyazlarımı giyip bir ömrü eskitmeye

cin kaçmamışken daha sihirli lâmbalardançocuktum suluboya bir masalın başkentinde

dokuz düş kurdum sonra, birinde kuyuelbet ona düştüm, tanıştım endişeyle

flüt çalan şehirde buldum yolumugüz öptü yüzümü, kuşandım yağmurluğumu

ğ vitamini çaldım şiirin kilerindenhüznümü süzdüm suskun, oyasız bir tülbentten

ışığa çıkardım ayıplarımı, serip kuruttumİstanbul'a sevdalandım, unutuldum, unuttum

jilet gibi kesen zamanı düştüğüm aşk mı?kalbimi açtım sana ötesi var mı?

-lâle devri kısaymış büyümenin-

maskeleri gördükçe şehirlerin yüzündeneydim bu baloda ben, çıplak kral mı?

on dokuzum arsızdı ayna tuttu içimeözüm yüzüme değdi, dil isyanda kemiğine

perdeyi çabuk çektin, kapıları kapattınrolümü sevemedim, uymadım repliğine

sana benzemedim diye bütün bunlarşarkını başka renk söyledim diye

trenlerini kaybetmiş istasyonum şimdiuzaklaştım ufkumdan, şaşırdım saatimi

üzgünüm, filmi başa saramamve diye takamam seni koluma

yirmi dokuz yaşımdı, ben onu yazacaktımzehir zıkkım sözlerin düşmeseydi mektuptan