Özkan Mert

Mavi Zenciler

Seni öpüyorum sevgili dünyamızışıklarla yıldızlarla dolu bir alan'daKalbim... Dünyanın ortasında bir menekşe.

Dudaklarımda ıslak bir tangoyaşam mı beni avlıyor, ben mi yaşamıportakal renkli Gökyüzünün altında

Turuncu saatlerle kuşatılmışbir İskandinav kentinin kahvehanelerindehiçbir şeyi yönetmiyorsun. Kalbini bile

Bu kuzey kentlerinde hüzünbir likör tadındave ne zaman öpsem bir Fin güzelini boğazındankatiyen hoyrat bir kırmızı dudaklarında

Ey sürgünler. Esrik düşlerin oğulları kızlarımavi akşamların mavi zencileribu gemiler nereye götürüyor yüreklerinizi sizin?Kim kutsayacak sizi karların altında?

Duman duman üstüne oturmuşve bir güvercin yuvası olmuş kalbimGüvercinler mi uçuruyorum? Acılar mı?Kim çarmıhta şarkı söyleyen? Ben miyim?

Kucak dolusu öpücük sunuyorum sanasevgili dünyamızılık bir şarap gibi yürürlükte bugün de yaşamımızVe biraz Akdeniz her yağmur sonrası Stockholm.