Diren! Ey Kalbim

Diren! Ey kalbimDiren! HayasızlığaNamussuzluğaDiren! KötüyeÇirkine, yanlışaDiren! Yenilme

Ne güzeldir yaşamakBir ırmak gibi coşkuncaDağların üzerinde yürümekBulutlara değdirmek başımızıSıcacık ak bir somunKoltuğumuzun altındaKırlara çıkmakKarışmak insanların arasınaMilyonların arasına.

Ben öylesine severimSavaşmayı ve sevişmeyiAnlatmayı insanlaraDurmadan, bıkmadan anlatmayı.Çiçekler nasıl fışkırır dallardaBalıklar nasıl yavrularBir çocuk ki nasıl açarGözlerini dünyayaİşte ben öyle yaşamak isterimBir tren rayların üzerindenNasıl kayar giderÖyle yaşamak isterim.

Cesurum Ey hayatCesurum Ey namussuzlarGenç bir yürekleKarşı çıkıyorum dünyayaEskimiş potinlerim benimGüveniyorum sizlere.Büyük bir coşkuylaYürüyorum sokaklardaYumruklarım sıkılıTürkü söylüyorum haykırarakHaykırarak yaşıyorum.

Diren! Ey kalbimDiren! YenilmeSen benim silahımsınAşkımsın.

Yollarda yaprak döküntüleriÇocuk ölüleriVe göğsümüzdeBir kefen olarak taşıdığımızBahar.Kuşlar uçardıTarhana kokularınınGöğe yayıldığıKüçücük evlerin üzerindenİnsanlar ağlardı durmadanSokaklar kıpkırmızı olurduKahır ve acıdan.

Ve insanınEtine sokulmuşBir bıçaktırArtıkYaşamakYaşamak.

Diren! Ey kalbimDiren! YenilmeSen benim silahımsınAşkımsın

Güzel bir dünya için yavrumSıcacık ak bir somun içinTertemiz sevdalarımız içinDirenmeliyiz!Direnmeliyiz!

Cesurum Ey hayatCesurum Ey namussuzlarDağ gibi bir sevda bittiBirer çocuk mezarı artıkToprak damlı küçücük evlerVe bir dal kadarİncecik bedenleriBombalanıyor genç insanlarınDünyanın her yerinde.Benim tek sevdam devrimKaynar bir su gibisin içimdeÇiçeklenmiş taptaze bir fidansınYaşanmamış güzel günlerimsin.

Diren! Ey kalbimDiren! YenilmeSen benim silahımsınAşkımsın