Onyıl'dan

Ey sevgilişiirimin bir yerinde sensonsuz tahammülsünselamını aldım ağır sorgudaydımhafifledi ağrılarımsigaranı verediler ekmeğinibiliyorum büküldü boynunkuzusu ayrılmış bir koyun gibidağıttın saçlarını yoldungecelerde iş tutmuş gibi düşlerinhep kara hep korkunç hep koşmacayürüyor çocuklarımız yalnızlığaöfkeni öğrendim gördüm düşümdekapıları bir bir zincirleri bir birkat kokusu da sözcüklerimeşiirim bitmesin sensiz