Kalabalık

“İpek böceği attımEşarp düştü içime...”

UyandımRüyamda kanamış dilimBelki kıtlama jiletle bağırılanYaşam öyküleri anlatmışımdır çocuklara.Çocuklar dedim deOnlar da kanadılarKanınca bana.

KalktımBir eşkıya rica etti yüklerimiGüzel de bir kadınÇocuğunu öleceği yaşa büyütemeden gidenBir anneyi uğurlamış olsa daOnyedi kalp kriziyle

YürüdümAdımlarım nasıl da uyarılıyorKapıyı çalan biri olduğundaİsterse bir hırsız olsunKapıyı çalmaya yeltenen

Öldüm

Ve yarın üşüştüler başıma; yaşlar, ayaklar, gözlerVe yarı yaşam yakınmaları sürdü adımaVe yar uzun saçlı bir adamla geldi mezarlığaVeya bir kadınla...

VeGömdüler beni,Öldürdükleri gibiÖzenle.