İkincil Ruhla Pis Duvar Buluşmaları

on iki sandalyeli bir masayla, masanın gençliğinden konuşuyorduk.on bir sandalye ve iki intihar büyütmüş balkon pür dikkat beni dinliyorlardı.

zamanın mücadelesi armağan etmişti bizi, birbirimize.pireli bir devletin kanatlarının arasındaki karıncalardık.ne söylesek ayıptı biraz söylemesi.

dahası an, tıbben ölüydü.atık kamyonlarında mühürlü bir yürekşehir çöplüğünde martı ziyafetinden öncebir film setine emanet edilirdi belki,korkuturdu yine bizi.

senin dünyanda vapur kalkıncabalıklar çamaşır yıkardıiçindeki hileli sayaçların aritmetiğisıfırdan sıkılmıyordu bir türlü

tırabzanlardan aşağıyaayaklarını sallandırıpannesine hınzır hınzır gülen o çocukuçurumlara gözlerini gıdıklatacak yaşa çoktan geldi.ama ikimiz de biliyordukelleri harita kadar acılı her annenin son göreviçocuğunu öleceği yaşa büyütmekti.

sağır ve dilsizler ülkesindekulaktan kulağa oynarken özgürlük düşün,sigaranla aynıydı aşkının geleceğiduman hali.

şimdi biz,yatırılmamış bir şans kuponupişmanlık olur en iyi ihtimalimiz.

oysamendil satar yine de bakardım bu kenteolsaydın içinde.