Mektup 1

Dilimin ve kalemimin ucundasın,Fakat kalbimin içinde,

Şu tükenen yıllara sor, gecelereGündüzlere sor: kiminleyim ben?

Hiç sizin semtinizde vefa rüzgârı esmez mi?Dağlara seslendim, onlar bile ses verdi deSen neden susuyorsun...

Sen ses ver de senin semtinden esecek vefave aşk rüzgârlarına bağrımı açayım..ciğerlerime çekeyim...'Beni ne yapacaksın' deme'Benim yüzümden ne hale gelmişsin' de!

Yollarda ayak izlerini gördüm,Bu izlere yüzlerimi sürdüm.Evet, buralardan geçen sensin!..Yollardan geçtiğin gibi benden de mi geçeceksin?..Yollardaki izlerini başka izler bozar siler...Fakat kalbimde bıraktığın izler ebedidir, bozulmaz, silinmez...

Seni düşüne düşüne düşüme giriyorsunOnun için ben, gündüzlerden çok geceleri sever oldumSenin olmadığın yerde güneş yok banaAteş yok bana..Hayat yok bana...

Muhacir kuşlar sıcak iklimlere göçtülerDemek ki göç zamanı..benim kuşumsa'Aşk' denilen kafeste çırpınıp durdu.

Seninle olduktan sonra her şey sıcaktır banaSon bahar bile ilk bahar gibidir.Bir baktın canımı yaktınBir daha bak ki , kül olayım, savrulayım...

Bu bayram da sensiz geçti.Seninle her gün bayram banaSen olmayınca bayramdan ne haber?

İş bildiğin gibi değil.Bilmediğin gibi...Sen kendine bakma, bana bak..neler oluyor o zaman anlarsın

Öldüğüm zaman mezarıma gelDe ki ' bu adam benden neler çektiEy toprak, böyle bir dertliyi sen nasıl çekiyorsun...'