Kimseler, Arkadaşlar, Herkesler

kötü hissetmek: kimseler, arkadaşlar, herkeslerölü bir iktisatçının kaderini özetleröldü ve bütün mağazalar açıldıdoğru anlamak diye buna derimbinadaki çaycıyla aynı partiye oy vermiş patronun bildikleri:“bütün reklamlar doğrudur ve asla güvenlikçiyle göz göze gelme”otomatik kötülük ve alttan ısıtmalı; alışınca yaniakşam oldumu işler karışıryollarda kendi kendine konuşursundalgınsan hep biriyle karıştırılırsındizlerinden duyarsın, omuzçukurundaki sudevlet çucuum, bir artı bir çocuum, şehirdeki yetimimseni sonsuza kadar sevdimsen yokken gözyaşların silindiişimiz, tek hünerimiz bukesinlikle tek başına deneme amaöyle olmaz! öyle olmaz!yakıcıdır, bir fazlası yıkar; boğucu daha derinidans edemeyen dansçı kız biblolarına bakmaksonsuza kadar dans edemez bilimi: işimiz budünyanın en temiz evindebir yoldaş su içer, dünyanın en temiz bardağındanhiçbir şey karıştırılmaz ve şimdilik çörekler tazedirişimiz, hünerimiz: gözyaşlarını silmekbazı kitap yapraklarından koparıp koparıp dapörsümüş gri pijamayla adi sünger yataklara kapandığındadansçı kız biblolarının, dansçı ama hareket edemiyoro bile ağlamaz senle, dene baksöylemek, işimiz bu.taklit bir gökyüzünün altında at koşturmakgerçek bir süvarinin aklını taşıyarakkolay değil, atlar şampiyon olur, gerisi unutuluro çirkin, geçkin bakireninoyuncak tabancası doldurulurgözyaşları nasıl ama birincilikle akardıkötü hissetmek: kimseler, arkadaşlar, herkeslerhenüz kusursuz tek saniye düşünemedimama tam iki kere, tek saniye eksiksizseni sonsuza kadar sevdim.