Osman Konuk

İnsanlık Eğrisi

BİR

- Katışıksız bir dilek dile

Kestirmeden sonsuzluk diliyorum. Oluyor. AmaSaatlerdir insanım, akşamsa üç gün sonraAcılarımı bilgilerimle yüzleştiriyorumÇocukları ihtiyarlarla yüzleştiriyorumYüzümü gökyüzüyleÇıkarken yokuşunu varoluş çizgisininZaman tamircilerine uğruyorum

Herkes aynalarından bir sonsuzluk öğrenirNazlanarak geçerken yaşam öğleleriBazı sevinçlerin tıpkısıysa bazı acılarÖdüller almışımdır gece bekçilerindenYara biriktirerek sağlıklara ermişsemZencileri tek seven güneş benim demektir

İKİ

- Ne istiyorsun insan

Bana bir fırtına ver ey bezirgânSonra hemen gitmeliyimYarım sessizliğimi eksiksiz ezberlemeliyim

Bezirgân günlüğünü yazarken sokaklardaSıradan çılgınlıklarla dans eder ahalisiEşekleri, cesetleri, gözlükleriyle çoğunYeni öcüler getirir çocuk akıllarınaÇoğu da gökyüzüyle bir şemsiye değişirBeyaz üzerine şişman davrananEy bezirgânSavaşçıysak,Gerçi silahlarımız paslı, atalarımız ölmüştürBalıksak,Denizimiz sökülmüştürSöküklerden yeryüzü dolarken ağzımızaİnsansak,Çok uzağız eski iyi dostlarımıza

ÜÇ

Ey bezirgânYarın pazar ertesiVe sokaklarda dans etmek yasakÖlüm törenleri de, topluca hüzünlenmekYarın bir deli meydanda fıkralar anlatacakHerkesYanındakine baka baka soyunacakSoyuna soyuna yitip gidecek

BİR

- Katışıksız bir dilek dile

Kıyamet.