Osman Konuk

Çim Devrimi

ses düşer, anlam kırılır, haz adidas çantalara tıkıştırılırbeni sevmen karşılığında bile fikrimi değiştirmembir selam göndererek dostlarakendime devam ederim

bütün ortalamaları birden değiştirir bubina temelden çürükse, kanser sıranız geldiyseçok kalamambirkaç soru cevaplayıp giderimbir doğru bütün yanlışları götürür bu dükkandaanlam herkesin ortak suçudur, kabulama sen yandaki dünyanın müşterisisin güzelimbeni tanımayanlarla konuşmam

senin bir şeyi sevmen çimlerle çok ilgiline çok çim ekiyorlar, senin bir şeyi sevmenle mi ilgiliçim devrimi gibi bir sonuç bir şeyi sevişindeüçüncü dünyacıokul sonuncusu

o eşsiz sonunculukbir belkiden güzel bir adam tamamlayanaşevlerinin kapılarına asan poetikasınışiirden hayat kadar anlayan

(“hiç ölüm emri vermemişler şiirden anlamaz”)

garson değiştir şu her şeyisen kal!kalbi tabaklara taşıyan bir kaşık al

esmerlik bitirilmiş kitaplar arasındadüzeltilmeyi reddeden şiir sertliğindekullanılmayan kederler çekmecesindesehpanın üstünde eskimiş huzursuzlukportmantoda, Şemsiyenin yanında seni bekleyen sevinçbeni bekleyen ödül: “akşama görüşürüz”