Osip Mandelstam

Gazino

Mutluluğu hesaplamayı sevmiyorum,ruhsuz bir leke olabiliyor bazen doğa.Çok içmedim, niyetliyim sadeceince bir hayatın bütün ince renkleriniyaşamayaRüzgâr kıllı, pürüzlü bir bulutu sürüklüyor,bir çapa salınıyor denizin dibineve yumuşak bir yelkencesine asılmış ruhumsallanıyor bu kahredici uçurumda.Ama seviyorum bu gazinoyu, kumul gibi,uzakları seyrediyorum buğulu pencereden,ince bir ışık demeti düşüyor buruşukmasa örtüsüne,Sonra yeşil sular içindeyim,sonra gül gibi kristaldeki şarap,sonra ne kadar da seviyorum havayıyaran martıyı.(1912) Çeviri: Seyhan ERÖZÇELİK

Favoriye eklemek, not almak ve koleksiyonlara kaydetmek için etkileşimli okumaya geçebilirsin.

Temalar