Yenilmişler İçin 5. Parça

“Bülent’e, Nihal’e, Ayşe Sıla’ya”

yurdum, uzun gözlü akşamın yurdubirlikte çıktığımız bütün yollarda sarsak adımlarımlaadımla kaldım tek yönlü gidişlerde-yolunu yitirmiş bir kurtarıcının düşleri nedir ki? -nedir ki bir Ukrayna boşluğunda çırpınmakon birinci paralelden geçmek neyi değiştirdineyi değiştirdi Althusser? işte: altmış sekizi satıyor çocuklar, büyüdülererdiler bir tasarım köprüsünün ne çabuk berhava olduğuna

“kardeşlik, müsavat, adalet! ” – süt kokuyoryüzyılların ağzı, süt kokuyor Cenevreli Saatçı ve Berlin Kartalıyurdum, Türkiye’m, gitgide büyüyor gölgelerin dansıbüyüyor kanser bilginin kalbinekırlardan şehirlere büyüyor iktidarçırpınıyorum Eskişehir Marşı’ylaPapa’nın ruhuyla Dört Motorlu Pamela şimdi bütün umutlarşimdi hiçbir uçak çek! ilmiyor Küba’ya

zamanın dar kapısında düşler sıkıştıseksen dört, ah kara kehanet! in cinve İncil’in satır aralarına santraller kurulduakdimiz eski ahitte sular ayırırdıon iki yol açardık yoksulların yazgısınaçoktuk, haklıydık, belki azdık – ne çıkar –mermere dönüştükçe meydanlarda, erimeye başladıkyalnız Bakara mı kaldı; kan kan kanbir kırmızı güldür İnsan’ın içine akan

ey bütün dağların ardındaki çok kuş; otuzlar da dağıldıen sıkı öpüşlerle suçortağımız kaldırımlara dağıldıkyurdum! biz bu cumhuriyete yaban kaldık