Yenilmişler İçin 1. Parça

gene mahzunuz muhip! onlar sevindi

sallantılı aşklar şakırdar yerkürenin kulağındabaşarı tanrısı beton akıllara hükmünü bildirdiSpartakus değil, işte gene Sparta kazandıbiz, büyüyen kiplerin tanrıları“ve cümle yitikler, mağlûplar, mahzunlar”Bir meyhaneyi bile haneye çeviremeyiz artık

ey akşamın son çocukları, sonsuzormanlara kaybolan okşayış ve sonrasızsulara susayan Cravan’ların akşamıismiyle çağrılanların son kafilesi mi duruyor gölgenizdeşairlerin atası son defa mı bakıyor arkasına“ruhlara tutunup dil dökmeye çalışırken Eurydice”mülkiyetin erdemi mi çalar yakınlıkların kapısınıey rintlerin son akşam yemeğine yetiştirilenKarısı’nın Hırsız’ı

işte gene cumhuriyetin alfabesiyle dolanırız yenilginin kalbineişte gene onlarsızız: Mişkin, Peçorin, belki Onyeginey bizi büyüten imge! ulu değilulur gibi eziliyor rkardan adamların ilk a şapkası: aksan konfeksiyoney Ahmet’in, Arthur’un, Nazım’ın ve Baba’nın yırtıldığı an

gene yenildik muhip! onlar kazandı

bizim için yitik Dutchman’di, çok söylemiştik, uçardıbiz uçardık esrimenin bin türlüsüyle; kahvaltıda bileo ülkeden mi gelmiştik, sevişirdik düşağacının altındahoyrat akşamüstlerinde, Erzincan’a giderken Fahriye vebir yerden bir yere giderken bile sevişmenin bin türlüsüylezaten bizim bir yerden bir yere gitmemizin adıydı Cemalve Edip’di en iyi yol arkadaşı yazıyla; mektuplarımız yanlışzarflara konulurdu ve hep topuğumuzdan vurulurduk nedense

bir hal midir yiten ve gidiş sıfır ve artık hiçbir çocuk ağız tadıylaokuldan kaçmıyorsa, inmiştir üstümüze tam dört yüz darbeinmiştir high-tech felci inimize“ve cümle yitikler, mağlûplar, mahzunlar” Muhip! onların elinde