Ölüm Ve Şövalye

ölüm ipek kanatlarıyla geliyordu

kendi halinde ateş yakmış birkaç kişikadın ve erkek ve belki çocuk benekliyaklaşan bir şeyler varmışcasına ürperirdive kaplanların dişlediği güneş haliyle dokunaklısusmanın kapıağzında arınmış ahşap zamanlardırönüsıra karanlıklar şövalyesi ve liriyle yürüyorkenölüm ipek kanatlarıyla geldi

geniş göğüslü gül günleriydi; gül idiyer altı ülkesinin başkentinde yasak arkadaşlarve fitilli kadife günleridir –açık sokaklardan gelinmişti-ve sokulgan bir çocuk kadar temiz olan kan-bir yaprak ayaklanmasıyla, derin iç çekişlerleardısıra birkaç ateş söndürüyordu –lir’ik sızılarda

ölüm ipek adımlarıyla gitti.