Orhan Alkaya

In Memoriam In Limine

çocuktum, zamanım çoktu, ölmeyecektimbaşımı kitaplara sokup yürüdüğüm yollardakimi Peçorin, kimi ansızın sarsılırdı iklimhiçbir düellodan kaçmadığım o eşsiz yıllarda

babası olan herkes kadar sakin dururdumölüme doğru koştuğum beyaz at üstündeHacı Murat, Enver, D'artagnan olurdumo masal senin, bu masal hep benim içimde

Huzur bilmez Suad'dım, Romeo pek komikben böyle ölmem, hiç değilse dua ile Mecnunöğrendim sonra, aşklar trajikti kahramanlar epikkaldırımlar evim oldu; Halide'ye değil bana vurun

tek yol devrim'di, sapa sokakta yakalandımne vakit arasam arzu ile hal arasında bir yerdedemin sattığı koca evlerde gizlice yıkandımDeniz Gezmiş Mahir Çayan devrim için öldüler

orman büyüyor, ekmek dağıldı, cinim kayıpbir kez daha dönmek için o büyük aileyeyol karanlık, dil engel, yakınmak çok ayıpölsem eksik. kalsam... geç mi kaldım, ne