Günün Son Kadını

acının gri saatlerinde yüzüyle gelirdiansızın ve kanatlarına sığındığımbir gökyüzüydü, yangınlardan kalançocukluğumdu, başka şeylerim, hüznün geniş kültüakşama ertelenmiş gülüşüyle, dokunmanın ve ölümünarasaatlerine sızan oydu

bir şarkı nasıl bitirilmez, hangi renklerarka yollarına yakışır hayatıntemas kuşu silinir mi sevişmenin argın tahtasındaebced bahçesinde söz ne zaman yanılırve boynu vurulmuş sabahlar ve gümüşyüzüğünün açık kapağından sızan kokusuylakaçınılmaz, yokluğun bedeniydi

aşkıyla gelir ve giderdi