A! Etika

-I-

aşkın atasözleriyle bayağılaşmış esrik dehlizlerkara gülüşün ağısı, unutkan inanışbir ana sığınan ölüm, labyrinthos, gözlerşiir formülleri: a yoktuydu, e idi, ö!uyuklayan kedi mırıltılarıyla aydınlan ey! kalpsen kısa sabah yürüyüşlerine söylenmemişbirşeyler bıraktıydın; kim sordusabuklayan zihin dolambaçlarında etikabir ova, bir nehir, bir yer adıydı: viva la vita

-II-

düz'gün anne dokusu unutulurken gömüsünde hayatınsırdır kır sözüm yedi gök altındagömülen büyük aile: es! çözülürdü arshars söner, asılır yedi askı çöldolabınaayağımı toprağa vurduğum yerden fışkırırdı serapa! kör ölür savaş biter. Hektor'un cenaze şöleni'atları iyi süren'... atları... ad... atikada hayatest! indi sin yeryüzüne, sır döküldü: feryat

-III-

görmezlerdi, göstermezdik, büyür uçlarında uçurumunuyumsuz ölüm yasaları uydururdu atonal tanrılardizboyu cinayet bono kırdırır: gülüşüşüşür diplerde, gelirdi eşkenar sevicileriagora ve ün! tokuşturmaları ıskalayarakgelir ve sararmış sabah buluşmalarını bulurne dediydin neler oldu İthaka: dur!

-IV-

aziz Jean-Luc göstermişti, ansızın kesilir sürmekte olanuy ve uydur erdem sözüne şehvetiniyoksul akşam kırıntılarında majör dalgalar muareyalnızgezeri götürür limansız hollandalılar müzesinesürgit taşıyacak mısın bu zıkkım izleğiey hakik: öl ve dağılsın kentin belleği