Hatıra Ormanı

bir masal zamanından yazıyorumbu şiiri sanaistersen yanmış bir ormandanhatıra diye saklasirklere düşmüş deniz kızlarını düşünürbacağından vurulan atlı karıncalarıbir tanrıdır sıkılır gider kendi göğündenher yalnızlıkta yaslı bir anlam varyeşil mürekkeple yazar mektubunubir selanikli gibi uzanıp öper rüzgaruyur portakal ağaçlaının göğsündeiçimde kederle yanan bir şey varüsküpte biri çamaşır assa sakız kokanburnunun kemiği sızlar burada Tatyos’underinden çalar şarkım kimse dinlemezkolumdaki aşı lekesinde gizli bir çiçek varyaşamadım diye yazıyorumbu şiiri sanakıyabilirsen bir ormanı yak dabenden hatıra diye sakla