Onat Kutlar

Yalnızlık

Bütün bir haziran evin önündeAkasyanın dallarını eğerken rüzgarİpeğe kırmızı bir gül işlerdiKulağı ıssız ve tozlu yollarda

Yoksulluğun kedileri kapıyıBir yaz boyu her gece tırmaladıSırtının teline mavi bir horoz düşüDokunmadan uykuya varamazdı

Uzak denizlerden atlar geçerdiBulutlar güze yakın gözlerindenBekledi ölümün beyaz elindeSolgun bir gül oluncaya kadar