Sokak

Durmadan değişen bir kentte selvilerinanılarıyla uğuldayan bir sokaktıYüksek ve külrengi yapıların tepesinde ikindisarı bir ışıkla vururdu pencerelerin donuk ve sessizkrater gölcüklerineOrada yaşlılar otururdu tozlu iğne yastıkları ve güzsararmış martıların eğri yağmurlarıyla gelir tarardıyüzlerinde unutulmuş sepya boşluğuKarınlarına ölümün tohumlarını ekerdi aşağılardahafif bir lağım kokusuyla karışık kahveve anason çiçekleri satılanküf rengi ırmakların sokağında ehliyetli kurbağalarsafa pezevenkleri ve geçmiş kaçakçılarıArada inatçı arnavutlarındurmadan yenilediği kaldırımlardangülleri örselenmiş kadınlar geçerdi farkedilmeyibekleyen erken kararmış lidya gümüşleri genç kızlarKanlı bayrakların yelkeniyle aradatersane işçilerinin kadırgaları geçerdi ilkyardıma doğruSiren sesleri sivaslı kapıcıların granit belleğinebulanık izler bırakırdı

Günlük işlerin bittiği saatlerde yani gecelerisokak bir kerhane gibi işlerdi bahriye gediklileridenizi ve orospuları aynı anda gören evlerinduvarına arabesk bir savaşın tarihini yazarlardı: AşkBinliklerin mor jileti çalışırdı kapılarda titreyerek ve derinbir yarıkla açarak feodal zamanın surlarınısabahın eteklerine ulaşırdı

Oradan başıboş çocuklar çıkardı yaşamın çöpçüleridoğulu çocuklar plastik ayakkapları ve kendi gövdelerindekiölü ana sıcaklığına sarılan kollarıylasüpürürlerdi gecenin artıklarınıSolgun iğneleriyle ilk ışıkların dikerdi ağırbaşlı halkkentin zarını yeniden ve günbaşlardı

Orada sevdim seniSokağı denize bağlayan geçitte oradageceyi gökkuşağına bağlayan günlerin saçını hızla örerdi zamanSevecen sorgulu uysal yüreğinbir çimen türküsüyle açardı soyağacının gizli bahçeleriniçılgın bir büyücüye, orada kan ırmağındangeleceğin şarabını çıkardım ve yanan günlerden altınbir şiir çıkardım güzelliğinin kapalı yapraklarındanbozkır ortasında ırmak kuyu dibinde gökyüzü bir özgürlükesintisi zindanlarin avlularindan

Unutma ben yokolunca değişince kent ve bir yoksuluno günlerdensana bağışladığı söz ülkesi yitip gidincesonsuz ve isimsiz bir deniz kalacak bir de çamagacıbenim sularımla öpüşen.