At

At konuşmadan çıkar yollaraEğersiz çıplaktır bir payitahtınıssız sokaklarından sabaha karşıbir ılgarla geçerAçılir sular ve deniz koşar yalnızcakendinin bildiği ülkeye doğruArdında kıvılcım tarlaları bırakırAyaklarında mermere çarpandemirler bulunması bundandırDenizi bilir de bakmadan geçer

At uysaldır parlak gönderineçekilir çocuklar ve gökkuşağıKamçıdan dizginden gemden çekinmezKorkusundan değil utanmasındanBir çam hizasından geçer ormanıYel burnunun narin kanatlarınabir ipek sezgisiyle dokunur. Ova

Sonra kentler gelir durur bakar atGözleri güzeldir gelecek gibiSisli yaprakları demir kargıylakuşatan askerler ve köpekleriyelesinin sularında boğulsun diyefırtınayı bekler

Sonra çılgın dörtnala bir koşu başlarNereye nereye? Belki OramarYakar kendi yazısının yapraklarınıSarı tanyerinin bulutlarındanalnına durmadan yıldızlar kayarAyağı sekili dağ köylerindenkaynağı bilinmez sulara doğru

Bir resim değildir at ve sınırlarıtam çizilmemiştirTökezler bir düşün yamaçlarındaKişneyerek bir çavlana dönüşürBekler Oramarın ıssız dağlarıve altın nadaslardan doğan çocuklaryeni bir at gelinceye kadar