Yıkık Han

Yaklaşırken yanımdaki kılavuz, "Yok" diyordu"burada kimse, durmayalım, bu bir yıkık binadır! "Yaklaşınca durdum baktım içerisi tam takır,Koca zaman sert eliyle ezmiş idi bu yurdu.Ruhuma bir acı, sessiz, garip elem duyurdu,Etrafında gördüğüm o baldıranlar, o katırTırnakları, o kamışlar, o çalılar... Bir ağırHasta gibi hepsi sanki baygın uyurdu.Sonumuzu, akibeti düşünmeye başladım:"Niçin böyle yürüyeyim, üzüleyim her adım,"Şu hiçliğe bile bile gidiyorken..." diyerekDalıyorum, bir koğuktan beklenilmez bir uçuş,Bir kahkaha koptu: "Yürü, yaşayana yol gerek..."Dedi sandım üzerimden gelip geçen bu baykuş...