Ömer Lütfi Mete

Veda Sahneleri

Anam tatlı açmıyor artıkİşi yokAşı yokNe su taşırNe çamaşırNe bulaşık, ne sökük, ne yırtıkGece günBüsbütünSusması tunçSözü korkunçAnamın secdesi gözle şimdiNamazıNiyazıYüreğindeYürek zindeAnamın teninde sır belirdiOcaktaBucaktaCasus gezerAnam kanser

Anamın alnında akşam ter ter feyizdenAnam bir gaybın sırdaşıAnamın dilcağızı da sessiz sessizdenBenim anam sabır taşıBir soğuk güneş renk alır uçuk benizdenSualdir anamın kaşıSorar hala mutfaktanHala evlat telaşıAlır karanlığı gökler hanemizdenHanemiz deryaya karşıKöpük köpük saflar yürür Karadeniz'denBu bir tevekkül savaşı

Bir gam eser şimdi yamaçlardan aşağıYola düşer lambalarYolların zar zar ağlayışı bu kırağıİz bırakır arabalarÇözülüp savrulur bacaların sac bağıDaha gür yanar sobalarTaşıyor her biri bir değişik merağıEfkar yüklenmiş babalarÇekerler haneden artık eli ayağıUzak yakın akrabalarAnam pişirmemiş buzdur bu aşın yağıKaşıkta donar çorbalar

Göz bebeklerim genişlerDurup durupToz altında menevişlerVurup vurupPencerem bir kasvet işlerSorup sorupAdına akşam demişlerGrup grup

Anamın odasında akşamOdası gamSedası gamEdası gamAnamın odasında akşam

En son ümide izin bittiGözler karabiberAkşam kılındı, yasin bittiAnamla beraber

Selaya tırmanır bu ezanÖlüm kaç basamakGörünür alnımıza yazanBir görünmez parmakYok yok böyle konuşmaz insanNedir bu yüz asmakHele baba bu nasıl lisanNe söyler bu susmak

Anamın benzi mehtap mehtapŞekli var hazzı yokAnamın gözü kitap kitapZeyli var yazı yokAnamın gözü hitap hitapDili var ağzı yokAnamın özü bitap bitapEli var nabzı yok