Ömer Bedrettin Uşaklı

Ufuk Hasreti

Sarp dağlardan örülmüş dört duvar içindeyimNerdesiniz güneşler, nerdesiniz ovalar?Dağılmaz simsiyah bulutlar içindeyimNerdesiniz güneşler, nerdesiniz ovalar!Yine duman kapladı zindanımda her yeriÇoruh'a savuruyor yaprakları sonbahar.Nerdesiniz ey sabah ve akşam güneşleriNerdesiniz atımı koşturduğum ovalar?Duvarlara çarparak çırpınan bir kuş gibiGözlerim uzak geniş bir ufku arıyor.Çoruh, dağlar içinde akamaz olmuş gibiSüzülerek geçtiği ovaları anıyor.Ufuk... Ufuk... Upuzun deniz olsun, göl olsun!Gözlerimi dikince kanarak indireyimDoğan, batan güneşleri içime sindireyimUfuk... Ufuk.. İsterse alevden bir çöl olsun...Bir gün ufuk derdine gönlümü verip bir anUfuk... diye dağları gözümle deleceğim...Bir gün ufuk! Diyerek bu çıplak kayalardanBir siyah kartal gibi göğe yükseleceğim...