Telefon

Gözlerin var ya çekik kara karaÖnce gözlerindi en güzel ışıkBeyaz dişlerindi bacakların omuzunDamalı örtüde bir kase çorba gibiBuğulu bir lezzetti karı kocalıkŞimdi bir çınar yeşeriyor içimdeBir şarkı söylenir uzun uzunHürriyetin rüzgârlı bayrağı olduBize yeten aydınlığı sevdamızınAman dayanamazsam ne etmeli-Bütün pencereler üstlerine açıkKimler soyar çocukları kimler örterBiri on bir yaşında öteki küçükYa anne diye bağırırsa uykusundaBelki korkmuş belki de susamıştırGeceleri su içmeye alışıkÇorap öyle mi giydirilir don öylemi bağlanırGömleği bir tuhaf sarkıyor arkasında

Çocuklara bakma dayanırımGide gide çoğaldım halkım ben artıkDağ taş kalabalık kalabalıkSatarmıyım onları onlar da çocuklarımBen kadınım çocuklarımla varımTelefon nafile açmam seniSöylemez dillerim yarınla bağlıTutmaz parmaklarım kocamdan belliTelefon benimki de analıkÇocuklara bakma dayanırımSevgiydim önce bir çeşit incelikŞimdi ise yarıyorum kaba sabaTuzlu bir deniz kokusu havadaBenimle başladı bu müthiş tazelikBenimle yaklaştı güzel günlerO günlerin eşiğinde beni hatırlayınHatırlayın onların vahşetiniHer telefon çalışta kesik kesik