Günler Geçmiş Buralardan

Yokuşu bitirince artık görünecektirKırmızı cumbasıyla aşı boyalı evinEllerini tutunca bir çocuk gibi sevinBir beyaz pırıltılı tepside kahve getirKonuş gülümseyerek, hatırla, bir an düşünFakat ne kadar büyümüş cumbada duran ıtırKaybolan günlerinden bulduğum parçalardırResimler, bir seccade, gözlerin ve gülüşünGünler geçmiş buradan sanki bırakmadan izMevsimler arkasında sürüyüp mevsimleriBak gene pencerende cami güvercinleriOdan gene aydınlık, gene ferah ve temizBu acayip çiçekler, hiç bitmeyen bu baharBasma perdelerine hangi iklimden gelir?Yedi veren gül gibi dört mevsim çiçek verirPencereye dizdiğin aydınlık sardunyalarDeğecek merdivende ayaklarıma kedinGözlerime bakacak beni hatırlar gibiiçimde söylenecek bir lakırdı var gibiVe şaşıran sevinci yüzümde saadetin