Faik Baştımar İçin

Asmış, körpe ve kolay, birdenbire,Çocukluğun bir karış duvarından,Tomurcuklu bir badem dalı sankiGencecik öç alma bilmiyor,İlk cemre kadar yeni, havadaki.

Her ayrılık döneminde, bir ırmakBulur pencerede, yüzer usulca,Yüzer bana doğru ; gelir ve gider.Getirdiği büyük yalnızlığa denkBasla yele ve gizli iskeleti.