Evvel Zaman İçinde

her ağacın arkasından karşıma siz çıktınızöylesine çoktunuz ki bunaldım yalnızlıktanrüzgarınız esiyordu dağ taş deli gibisavruldu kulelere dayadığım merdivenher köşebaşından karşıma siz çıktınızöylesine yoktunuz ki ağladım deliye döndümkanınızla incelen taşlar yüzüyordueski denizleri andıran bulutlardasayısız gitmiştiniz ne yazıkevvel zaman içinde gibiydinizuzandım yerden usulca aldım gökyüzünüsiz atmıştınız