Oktay Rifat

Çıplak

Çıplak düşünüyorum vücudunusıcak sessizliğinde saçlarınla örülübir yıldızla iç içebir gemi gibi madenindeözgürlüğünde kanatlarınsaçlarına benzeyen kanatlarınki denizin tuzunda erirlerher akşam gördüğümde

bir deniz gibi düşünüyorum vücudunuve gizleyememek çıplaklığınıölümsüz mağaralar bularakürkütüyor beni,işsiz ırgatlar gibi çaresizaçlıkla hafiflemişdolanıyorum çevresinde boşluğunun,yoksulluğun açtığı yaraya sarıyorumsaçlarınla gizlediğin vücudunu

saçlarına gömüyorum vücudunu.