Viyetnam

Bir güvercin uçurdum Ağrı'dan,Kanlar içinde anlattılar, dönünce:Kulağım gözüm tutuştu, sonraYandım, yüreğimi sardı bir alevMilyonla tutsak, seksen bin ölü,Soysuz zorbalar, soyguncu uşaklarıKöyleri, ormanları, örene döndürdü,Sakırgalar, tonla pirinç... yağmaladı.Haziran ayı, yeşil bulutlar altında,Evleri yanıp yıkılmış binlerce yaralı,Dokuz milyon aç, döküldü yollara.Kurudu anasütü, ölü doğdu bebelerAltı ayın korkunç dökümü bu"Yeni Yaşam Bölgesi" cehennemin adı.Kana buladılar mart güneşini Viyetnam'da,Canavarlar, kurşunladı ilkyazı.Neresinde olursa, bizimkileyinBağımsızlık, onurlu yaşam savaşı,Halk çeliğine su verilir her yerdeKesin konuşur halkla Hoşimin:"Yıkılıp gider reziller sonuçta."Savaştı kadınlar, yaşlılar, çocuklar...Her ilkyaz badem ağacı gibi çiçeklenirOnurlu şehitlerin kızıl toprakları.