Unutuş

Yum gözlerini, yitir kendini karanlıktagözkapaklarının kırmızı yaprakları altında.

Gömül vızıldayan sesindüşen sesin halkalarınave uzaklarda yankılandilsiz bir çağlayan gibi,davulların çalındığı yerde.

Bırak kendini karanlığa,kendi etine gömül,kendi yüreğine;kemik, o mor şimşek,kamaştırsın gözlerini, kör etsin,mavi göğsünü göstersin akşam ışığıkörfezler ve gölgeli koyaklar arasında.

O sıvı karanlığında uykununıslat çıplaklığını;kıyıya kimbilir kimin bıraktığıgövdeni, o köpük danteli unut.Sonsuz kadın, yitir kendinikendi benliğinin sonsuzluğunda,bir başka denizle buluşan bir deniz gibiunut kendini, beni unut.

Dudaklar, öpüşler, aşk, her şey yeniden doğaro ölümsüz, o yalın unutuşta:gecenin kızlarıdır yıldızlar.

(Türkçesi: Ülkü Tamer)