Octavio Paz

Herat Ta Mutluluk

Ta buralara geldimÇekerek bu çizgileri,Öylesine;Yeşilli mavili bir cami,Altı yassılmış bir minare,İki ya da üç mezar,Ermiş bir şairin anıları,Timurla soyunun adları.

Rast geldim yüzgünlerin rüzgarına.Kumla örttü geceleri,Kamçıladı kaşımı, kavurdu göz kapaklarımı.Şafak:Kuşların saçılmasıVe taşlar arasında köylülerin ayaksesleri olanSuyun söylentiler yayan sesi.(Ancak su da aldı tozdan nasibini.)Ovada homurtular,GörünüşlerYitişler,Kil sarısı kasırgalarDüşüncelerim gibi, dönüyorlarOtelin odasında, tepelerde:Bir develer mezarlığı bu diyarVe benim düşüncelere dalışımdaHep aynı çöken suratlar.Rüzgar, o harabeler efendisi miBenim tek ustam?

Aşınmalar:Gitgide büyür zerre.Ermişin türbesinde,Bir çivi çakmıştımKurumuş ağacın derinine,Öylesi değil,Diğerleri gibi, kem göze karşı:Kendiminkine karşı.(Bir şeyler söyledim:Rüzgarın alıp götürdüğü sözcükler.)

Temalar